Steun ons en help Nederland vooruit

vrijdag 14 juli 2017

Stadhuis, waarom D66 voor renovatie heeft gekozen

Stadhuis Amersfoort

Niets zo controversieel als de verbouwing/nieuwbouw van een stadhuis. Niet alleen in Amersfoort, maar in bijna elk dorp of elke stad is het een heet hangijzer. Verbouwen kost geld en inwoners vinden per definitie dat een stadhuis geen geld mag kosten en dat de miljoenen die er aan worden besteed beter uitgegeven kunnen worden aan zinnigere zaken. Dat is heel begrijpelijk.

Het stadhuis van Amersfoort verkeert echter in een slechte toestand. Ten eerste voldoet de werkomgeving niet meer aan de ARBO norm en zijn de arbeidsomstandigheden voor de ambtenaren ver onder de maat. Verder heeft het stadhuis energie-technisch het label G. Dat is de slechtste variant op de lijst! Tegen de hele wereld zeggen we dat we zuinig om moet gaan met energie en dat iedereen zijn huis moet isoleren om tot een maximaal rendement te komen. Het zou dan al te zot zijn het stadhuis niet om te bouwen tot een goed functionerend, ARBO-technisch goedgekeurd en zo energieneutraal mogelijk pand. De gemeente is het voorbeeld voor inwoners en bedrijven.

In 2014 heeft de coalitie van D66, VVD, PvdA en ChristenUnie met elkaar afgesproken dat er binnen deze raadsperiode een beslissing genomen zou worden over de verbouwing van het stadhuis. Die periode loopt op z’n eind en om nou niet weer dit verhaal over de komende verkiezingen heen te tillen en de verantwoordelijkheid te verleggen naar een nieuwe raad is er een keuze gemaakt. Velen zullen dat zien als een snel er door heen gedrukte beslissing. Wij zien dat anders. Natuurlijk is er druk uitgeoefend, door zowel het college als ook door andere partijen. Maar ook D66 wilde dit dossier graag een stap verder brengen. Wachten tot na de zomer van 2017 had zeker geleid tot uitstel en dat vonden wij echt onwenselijk. Wel heeft de fractie intensief met elkaar, de coalitie en het college overlegd over de voorwaarden. Dat was een pittig proces, waarbij regelmatig een pas op de plaats is gemaakt om te kijken of dit nog wel wenselijk was.

Nieuwbouw was overigens niet aan de orde. Dat heeft de raad al eerder afgeketst. Bovendien kost nieuwbouw het dubbele, vergeleken met de kosten voor renovatie. Wel zijn alternatieven als het AGIS gebouw en De Amersfoortse Verzekeringen onderzocht. Het college heeft deze niet goed bevonden. Bouwen op het Trapezium is ook bekeken maar niet mogelijk: de provincie wil daar geen nieuw kantoorgebouw.

D66 wil het liefst een energieneutraal gebouw, maar dat lijkt niet haalbaar. Label A is op dit moment, binnen het huidige budget van 32 miljoen, de best haalbare optie.

Het blijft vreemd om bij een dergelijk project uit te gaan van een investeringsbedrag van 32 miljoen. Bij het kopen van een huis kijkt iedereen eerst naar het aankoopbedrag (investeringsbedrag) en laat vervolgens berekenen wat de uiteindelijke maandelijkse lasten zijn (de exploitatiekosten). Dan heb je pas een idee van de echte kosten per maand. Deze insteek heeft D66 steeds bepleit bij het dossier stadhuis. Als we extra investeren in duurzaamheidsmaatregelen en die vertalen zich in een lagere maandlast zouden we gek zijn om dat niet te doen. In het huidige voorstel is er een groot pakket aan duurzaamheidsmaatregelen meegenomen. D66 wil graag verder gaan, namelijk bovenop die investeringen in duurzaamheid komen met extra duurzaamheidsmaatregelen die een positieve netto contante waarde hebben. Dat wil zeggen maatregelen die zich terug kunnen verdienen binnen de economische levensduur. Denk aan pakketten van zonnepanelen. Deze extra maatregelen worden bepaald nadat de aannemer de ‘engineering’ gedaan heeft. Dwz nadat alle berekeningen en het precieze plan van aanpak is gemaakt voor de genoemde 32 miljoen. Vanwege het budgetrecht van de raad moeten deze extra duurzaamheidsmaatregelen wel weer via de raad. Daar moeten de rekensommen (dat bepaalde duurzaamheidsmaatregelen zichzelf terugbetalen) overtuigen.

Iedereen roept dat een verbouwing altijd meer kost dan begroot. Dat is vaak zo. We hebben het college daarom gevraagd met een vooraf vastgestelde regelmaat te rapporteren aan de raad: waar staan we, hoe gaat het met de kosten, waar liggen de mogelijke risico’s en hoe gaat het met de extra investeringen in duurzaamheid? Daarmee heeft de raad een belangrijke pion in handen, nl. het feit dat het college tussentijds rapporteert en de raad daarmee de mogelijkheid heeft om bij te sturen als dat nodig mocht zijn. Daarnaast dient het college voorafgaand aan de gunning de raad te informeren over de (bouw)kosten. Geen verrassingen, maar een transparante wijze van besturen.

Er blijft nog wel wat te wensen over voor D66. De geslotenheid van het gebouw zou aanmerkelijk moeten worden omgebogen naar een meer open en uitnodigend gebouw. Daarnaast moet de fysieke aansluiting met de rest van de stad, zowel richting het Soesterkwartier als richting de binnenstad aanmerkelijk worden verbeterd. Dus een stadhuisplein dat uitnodigend is, aansluit bij de Hellestraat en een doorgang wordt richting het Eemplein. Daar mogen wat ons betreft een paar stedenbouwkundigen op gezet worden die met een goed plan komen, dat ook stand houdt en aansluit bij een visie op het stadshart. Daar mag ook best wat geld voor uitgetrokken worden; een groeistad moet aantrekkelijk blijven voor haar inwoners en bezoekers.

We praten over veel geld en dat willen we zo efficiënt mogelijk besteden. Daarom nemen we, zoals hierboven aangegeven, onze controlerende taak extra serieus. Maar die renovatie moet nu wel zo snel mogelijk in gang gezet worden.

Een fijne zomer toegewenst

Bart Huijdts